„Ballada o ogródku i krasnoludku

Lubię patrzeć na swój ogródek,
Którego strzeże stary krasnoludek.
Gipsowy strażnik, barwny, gotowy 
Przy nim rabatek los jest różowy.

Stoi z łopatką, nie może być lepiej
Pilnuje marchwi, cebuli i rzepy
Śpię więc spokojnie, wcale się nie boję
Nie grożą grządkom żadne rozboje 

Ach, mój ogródku, raju wymarzony
W czerwieni marchwi,  szczypior zielony
Pnie się w górę fasolka szparagowa
Ogórek ciałko swe pod liściem schował

Syci mnie wielce sam widok warzyw
Nic złego nie może się przydarzyć
Już świeżą zupkę na dzisiaj planuję
Z wyhodowanych warzyw rosół ugotuję

Idę więc spiesznie do mego ogrodu 
I tu doznaje wielkiego zawodu
Moje warzywa ktoś wyrwał z ziemi
Pomidory w krwawą miazgę zamienił

Grządki wyglądają jak pobojowisko
Wyrwane warzywa, zniszczone wszystko
Na nic się nie zdał, krasnal wierny sługa 
A jeszcze szelma okiem do mnie mruga


Ach, mój ogródku, wyglądasz brzydko
Ktoś tu urządził mi warzywną bitwę
Krasnal zaś milczy, dalej okiem mruga 
To taki jest z niego wierny sługa?

Wracam do domu wielce zmartwiony
Wyjaśniam wszystko dla swojej żony
A ona na to - nie bądź taki zły
Swoim fartuszkiem otarła mi łzy

Popatrz przez okno zamiast się pienić
By żal i smutek w radość zamienić.
Cóż za piękny  ogród mi się pojawił
Dwa małe zajączki kicają w trawie

Widzę   jak rakun moje marchewki
Płucze dokładnie w wodzie z konewki
Chciałem powiedzieć fora ze dwora
Gdy rośnie fauna a znika ma flora

Już miałem mścić się - wet za wet
Gdy zza pagórka wychylił się kret
Coś w mym serduszku w końcu pękło
Miałbym ślepcowi zgotować piekło??

Ach, mój ogródku, zmieniłeś się,
Zamiast sałaty — zwierzęcy śmiech.
Niech sobie kicają, niech buszują w trawie,
Bo radość większa niż w najlepszej strawie.

Od dzisiaj nie musicie się już kryć
Możecie swobodnie w mym ogródku żyć
Z wielką radością spojrzałem w koło
Zamiast ogródka mam teraz Zoo

A krasnoludek — jak stał, tak stoi,
Mruga szelmowsko spod czapki swojej.
Od początku wiedział co się stanie
Że plony przeminą a radość zostanie.